سازه های آبی

ویژگی‌های سازه‌های آبی شوشتر برجسته‌ای در تاریخ و فرهنگ معماری ایران دارند. این ویژگی‌ها باعث شده‌اند که این سازه‌ها به عنوان نمادی از توانمندی‌های مهندسی و هنر معماری ایرانی شناخته شوند.

1. طراحی استثنایی: سازه‌های آبی شوشتر با طراحی‌های خاص و منحصربه‌فرد خود، نشان دهنده هنر و ذوق معماران و مهندسان قدیمی ایران در ایجاد سازه‌هایی که علاوه بر کاربری عملی، دارای جذابیت ظاهری نیز باشند.
2. استفاده از مواد محلی: در ساختارهای آبی شوشتر از موادی مانند چوب و سنگ استفاده می‌شد که در آن زمان در دسترس بوده و با توجه به شرایط جغرافیایی منطقه، مقاومت و دوام خوبی داشتند.
3. ادغام با محیط زیست: این سازه‌ها با تراز بالای خود نسبت به سطح آب، از تاثیرات سیلاب‌ها و سیل‌آمد آب به محیط اطراف جلوگیری می‌کردند و این خصوصیت باعث شده‌است که طبیعتی به‌طور همگن به اطراف آن‌ها توزیع شود.
4. ارتباط با فرهنگ محلی: سازه‌های آبی شوشتر نه‌تنها نمادی از مهارت‌های مهندسی بوده‌اند، بلکه به‌عنوان قطعه‌هایی از زندگی اجتماعی و اقتصادی مردمان منطقه خدمت می‌کرده‌اند که این ارتباط نشان‌دهنده اهمیت فرهنگی و اجتماعی این سازه‌هاست.

به طور کلی، سازه‌های آبی شوشتر به‌عنوان شاهکارهای معماری و مهندسی ایرانی در قرون گذشته، ارزش‌های تاریخی، هنری و معماری خاص خود را حفظ کرده‌اند و به عنوان نمادی از غنای فرهنگی و تاریخی این منطقه شناخته می‌شوند.