سازه های آبی

ویژگی‌های سازه‌های آبی شوشتر:
سازه‌های آبی شوشتر دارای ویژگی‌های منحصر به فردی هستند که آن‌ها را از سایر سازه‌ها و معماری‌های مشابه تمایز می‌دهد. این ویژگی‌ها عبارتند از:

1. مهندسی آبی باستانی: سازه‌های آبی شوشتر نمونه‌های زیبایی از مهندسی آبی باستانی در ایران هستند. طراحی و ساخت این سازه‌ها بر اساس دانش و تجربیات نسل‌های قبل، برای بهره‌برداری از آب در مناطق خشکسال صورت گرفته است.

2. استفاده از مصالح محلی: سازه‌های آبی شوشتر با استفاده از مصالح محلی مانند خشت، چوب و سفال ساخته می‌شده‌اند. این استفاده از مصالح محلی نه تنها به جذبیت ظاهری این سازه‌ها کمک کرده، بلکه به تأمین سهولت‌های ساخت و تعمیر نیز کمک می‌کند.

3. مناسبت با اقلیم: طراحی سازه‌های آبی شوشتر به گونه‌ای است که با اقلیم خشکسال منطقه همخوانی دارد. این سازه‌ها تا حد امکان از تبخیر آب جلوگیری می‌کنند و آب را به صورت مؤثری جمع‌آوری و ذخیره می‌کنند.

4. تأثیر در زندگی مردم: سازه‌های آبی شوشتر به عنوان بخشی از زیرساخت‌های اقتصادی و اجتماعی منطقه، تأثیر مستقیمی بر زندگی مردم داشته‌اند. تأمین منابع آبی برای کشاورزی و آبیاری، بهره‌برداری از منابع آبی در زمان‌های خشکسالی و تأمین آب آشامیدنی برای جامعه تنها بخشی از نقش‌های این سازه‌ها در زندگی مردم است.

5. ارتباط با تاریخ و فرهنگ: سازه‌های آبی شوشتر نه تنها نمایندگان یک فنون مهندسی قدیمی و علمی هستند، بلکه از منظر تاریخی و فرهنگی نیز به نمادی از تلاش‌ها و آثار مردم این منطقه تبدیل شده‌اند. این سازه‌ها نشان‌دهنده اهمیت مدیریت منابع آبی در تاریخ ایران و تأثیر آن بر زندگی اجتماعی و اقتصادی مردم هستند.

به این ترتیب، ویژگی‌های منحصر به فرد سازه‌های آبی شوشتر آن‌ها را به نمادی از فرهنگ، تکنولوژی و هنر سابقه‌دار ایران تبدیل کرده است.